Co zabrać na spacer po lodowcu na Islandii

Jeden fakt rozstrzyga większość tego strony: nie wchodzi się na islandzki lodowiec samodzielnie ani w zwykłych butach. Na lód wchodzi się z certyfikowanym przewodnikiem i przechodzi go w rakach — i tak sprzedawane jest wszystkie szesnaście ofert na tej stronie. Każda z nich jest z przewodnikiem, a każda zawiera sprzęt techniczny w cenie.

To usuwa pytanie, które budzi najwięcej obaw. Nie musisz mieć własnych raków, wypożyczać ich ani wiedzieć, jak je założyć. W punkcie zbiórki dostajesz parę, dopasowują je do twoich butów, otrzymujesz kask i uprząż, a przewodnik pokazuje technikę chodzenia — krótkie kroki, płaska stopa, wszystkie kolce wbijają się naraz. Zajmuje to kilka minut i szybko staje się odruchem. Oferty mają łącznie 11 888 opinii, a zdecydowana większość tych osób nigdy wcześniej nie miała raków na nogach.

Niektóre wyprawy idą dalej. 826 zł obejmuje czekany i liny na opcjonalne wprowadzenie do wspinaczki lodowej, dlatego ma tu najdłuższą listę sprzętu. 1 126 zł dodaje latarki czołowe, bo sześciogodzinna wyprawa kończy się wewnątrz jaskini. 419 zł obejmuje opłatę za Park Narodowy Vatnajökull, sprzęt i przejazd terenówką 4x4 na skraj lodowca.

Czego nie zapewnia żadna oferta, to twoja odzież. To część, którą warto spakować starannie — i o tym jest reszta tej strony.

Zacznij od stóp, bo one decydują, czy raki będą trzymać. Potrzebujesz solidnego, zakrytego buta za kostkę z twardą podeszwą — takiego, który rak przypinany na paskach obejmie pewnie, bez wyginania się. Buty sportowe, trampki i miękkie buty trekkingowe to właśnie te, które sprawiają problem w punkcie zbiórki. Część organizatorów wypożycza buty, jeśli twoje się nie nadają — to pytanie warto zadać przy rezerwacji, a nie dopiero rano.

Potem warstwy. Bielizna termiczna, która nie jest bawełniana, ciepła warstwa środkowa, na przykład polar albo lekka kurtka ocieplana, a na wierzch wiatroszczelna, wodoodporna kurtka. To wiatr sprawia, że islandzki lodowiec wydaje się zimny, a nie sama temperatura powietrza — i to kurtka go zatrzymuje. Warstwy pozwalają też zdjąć coś podczas dojścia i założyć na postojach, a tak właśnie wygląda godzina na lodzie z przewodnikiem.

Na końcu drobiazgi, czyli to, co ludzie zostawiają w samochodzie. Czapka i rękawiczki — cienkie rękawiczki podręczne są wygodniejsze do aparatu niż grube. Okulary przeciwsłoneczne, bo lód odbija światło do góry, nie tylko w dół, co zaskakuje osoby, które rzadko się opalają. Krem z filtrem z tego samego powodu, o każdej porze roku.

I jeszcze woda oraz coś do jedzenia. Kilka spacerów obejmuje kawę i czekoladki — 474 zł i 419 zł mają je w cenie, a 399 zł wymienia herbatę, kawę i wodę — ale żaden z nich nie jest posiłkiem, a długie dni z Reykjavíku trwają jedenaście i trzynaście godzin.

Warto przytoczyć ten schemat zamiast go parafrazować, bo jest zaskakująco spójny. 419 zł obejmuje cały niezbędny sprzęt lodowcowy — raki, kask, uprząż i czekan — a do tego przewodnika i kawę po powrocie. 474 zł obejmuje kask, uprząż, raki i czekan, plus kawę i czekoladki. 529 zł obejmuje raki, kask i uprząż. 660 zł obejmuje raki lodowcowe, kask, czekan turystyczny i uprząż, przy maksymalnie dwunastu uczestnikach na przewodnika.

Wyjazdy z Reykjavíku w tej samej cenie obejmują też transport. 743 zł obejmuje cały sprzęt bezpieczeństwa lodowcowego — raki, uprząż, czekan i kask — a także przejazd minibusem, wi-fi na pokładzie i profesjonalnego przewodnika lodowcowego. 826 zł obejmuje raki lodowcowe, kask, uprząż, czekan i liny, bo wprowadzenie do wspinaczki lodowej ich wymaga.

Kilka ofert łączy logistykę, która oszczędza pieniądze lub kłopoty, a nie sprzęt: 419 zł obejmuje bus 4x4 ze Skaftafell i opłatę za wstęp do Parku Narodowego Vatnajökull; 640 zł obejmuje przejazd 4x4 do bazy lodowca; 478 zł obejmuje transfer 4x4 z Freysnes i opisuje trasę jako lekcję chodzenia w rakach w równym stopniu co wędrówkę.

Żadna z nich nigdzie nie zapewnia odzieży. Ten podział to sedno tej strony.

Pytanie o trudność i pytanie o ubranie to to samo pytanie, bo to, co sprawia, że spacer po lodowcu wydaje się trudny, to zimno i złe obuwie, a nie samo chodzenie. Kilka z tych ofert opisuje się jako przyjazne dla początkujących i rodzin — 419 zł mówi to wprost i zaznacza, że doświadczenie nie jest wymagane, a 399 zł oferuje rodzinną wersję swojej trasy. Tempo ustala przewodnik, z przerwami.

W przypadku dzieci praktyczne ograniczenia to rozmiar butów i minimalny wiek wymagany przez organizatora — oba podane są w ofercie. Zapytaj o wypożyczenie butów w tej samej wiadomości: solidny but w dziecięcym rozmiarze to rzecz, której najczęściej brakuje w walizce, i jedyna, której nie da się zastąpić byle czym.

W przypadku dłuższych i bardziej wymagających tras — 648 zł przy pięciu godzinach, 1 126 zł przy sześciu, gdzie celowo idzie się dalej niż większość grup — lista ubrań się nie zmienia, ale czas spędzony w nich tak. Pakuj się tak, jakbyś miał być na zewnątrz przez cały podany czas, bo tak będzie.

Jeśli chcesz najłagodniejszego wprowadzenia, 478 zł przy 2,5 godziny wykorzystuje 4x4, żeby skrócić dojście, i jest opisany jako łatwy, przyjazny dla początkujących spacer z lekcją zakładania raków. Ma ocenę 4,8 na podstawie 219 opinii.

1. Przyjście w butach sportowych. Raki potrzebują twardej podeszwy i kostki, której mogą się trzymać. To najczęstszy powód, dla którego ktoś dostaje wypożyczone buty w punkcie zbiórki albo w ogóle nie może dołączyć do spaceru.
2. Noszenie jeansów. Denim chłonie wodę i pozostaje zimny. Każde szybkoschnące spodnie trekkingowe, z warstwą termiczną pod spodem w chłodniejszych miesiącach, będą lepsze.
3. Zabieranie własnych raków. Nie musisz. Są wliczone we wszystkie szesnaście spacerów i zakłada się je na twoje buty na starcie.
4. Pomijanie okularów przeciwsłonecznych, bo jest zima. Lód odbija światło do góry. Okulary przeciwsłoneczne i krem z filtrem należą do plecaka w każdym miesiącu.
5. Pakowanie jednej warstwy zamiast dwóch. Wiatr na otwartym lodowcu robi więcej, niż podpowiada termometr, a zapasowy polar nic nie waży w małym plecaku.